Ministranci

Ministranci par. p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kłodawie

Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie!!!

Witamy serdecznie wszystkich odwiedzających naszą stronę Ministrancką. Na początku kilka słów o tym, kim jest i do czego jest powołany każdy kto służy przy ołtarzu Chrystusa. Ministrant ma służyć Bogu przy ołtarzu, starać się, aby liturgia była piękna, również swoim zachowaniem ma dać przykład jak powinien żyć uczeń Jezusa. Nasze pozdrowienie Króluj nam Chryste,
w pierwszej kolejności wyraża to, by Chrystus królował w naszych sercach, ponieważ ma być ono tronem dla Chrystusa.
Wspólnota ministrantów parafii p. w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest małą „armią Naszego Pana”.

Spotkania odbywają się systematycznie raz w tygodniu, najczęściej
w sobotę o godz. 10:00, w wyjątkowych sytuacjach spotkania odbywają się w innym wcześniej ustalonym terminie. Naszym opiekunem jest ks. Robert Mac. Po spotkaniach dla ducha gromadzimy się na sali gimnastycznej, aby wzmocnić ciała. Trening jest potrzebny, gdyż w naszym dekanacie rozgrywane są częste mecze piłki nożnej. Ponadto czasem wyjeżdżamy na basen czy mecze piłki nożnej drużyn Ekstraklasy.

Aby zapisać się do naszej wspólnoty wystarczy zgłosić się do naszego księdza opiekuna. Zapraszamy do naszej wspólnoty wszystkich chłopców od Pierwszej Komunii św., mile widziany jest każdy kto ma pragnienie
w sercu rozwijać się i żyć z pasją i entuzjazmem u boku najlepszego
z Nauczycieli.
Króluj nam Chryste.

Przesłanie od Świętego Jana Pawła II
Ministrant zajmuje uprzywilejowane miejsce podczas nabożeństw liturgicznych. Kto służy do Mszy Świętej, występuje publicznie
we wspólnocie. Doświadcza z bliska, że Jezus Chrystus jest obecny i działa w każdym akcie liturgicznym. Jezus jest obecny, kiedy wspólnota się gromadzi, aby modlić się i sławić Boga. Jezus jest obecny w słowie Pisma Świętego. Jezus jest obecny zwłaszcza w Eucharystii pod postacią chleba
i wina. Działa On za pośrednictwem kapłana, który in persona Christii sprawuje Mszę Świętą i udziela sakramentów.

W ten sposób podczas liturgii jesteście kimś o wiele więcej niż tylko zwykłymi << pomocnikami proboszcza >>. Jesteście przede wszystkim sługami Jezusa Chrystusa, Odwiecznego Najwyższego Kapłana. W ten sposób wy, ministranci, jesteście szczególnie powołani, by być młodymi przyjaciółmi Jezusa. Starajcie się pogłębiać i podtrzymywać tę przyjaźń
z Nim. Zrozumiecie wówczas, że w Jezusie znaleźliście prawdziwego przyjaciela na całe życie”.
(Katecheza podczas audiencji generalnej, Rzym, 1 sierpnia 2001 r.)

MODLITWA PRZED MSZĄ ŚWIĘTĄ
Oto za chwilę przystąpię "Do Ołtarza Bożego, do Boga, który rozwesela młodość moją". Do świętej przystępuję służby. Chcę ją dobrze pełnić.
Proszę Cię, Panie Jezu, o łaskę skupienia,
aby myśli moje były przy Tobie,
aby oczy moje były zwrócone na ołtarz,
a serce moje oddane tylko Tobie. Amen.
 MODLITWA PO MSZY ŚWIĘTEJ
Boże, którego dobroć powołała mnie do Twej służby, spraw, bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach przez dzień dzisiejszy i całe me życie szedł tylko drogą zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.




Liturgiczna Służba Ołtarza – trochę historii
Kiedy nie ma ich przy ołtarzu, od razu to widać. Z nimi, ministrantami,
bo o nich tu mowa, Eucharystia wydaje się – jeśli tak można powiedzieć – pełniejsza, piękniejsza. Rodziców, dziadków rozpiera duma, kiedy widzą przy ołtarzu swoją pociechę.

Początki ministrantów
Ministrant – to sługa Chrystusa, który w czasie sprawowania liturgicznych obrzędów spełnia posługę pomocniczą w sposób określony przepisami Kościoła. Słowo „ministrant” pochodzi z języka łacińskiego „ministrare” i oznacza „służyć, pomagać”. Ministrant służy kapłanowi
i ludowi Bożemu, a przez to służy samemu Bogu.


Trudno jednoznacznie określić kto był pierwszym ministrantem. Jednak początków służby ołtarza można dopatrywać się już w narodzie wybranym. Potomkowie Lewiego byli tymi wybranymi do służby w świątyni. Pomagali oni kapłanom z rodu Aarona, kiedy składano ofiary. Czynili to tylko mężczyźni.

Ewangelista Łukasz przedstawia sytuację, w której Jezus będąc w synagodze, po przeczytaniu Księgi Izajasza, zwinął ją i podał słudze
Łk 4, 18-20). Znany jest nam też fragment o rozmnożeniu ryb i chleba. Tu bowiem pojawia się chłopiec, który miał ze sobą pięć chlebów i dwie ryby, dzięki którym Jezus dokonał cudu (J 6, 8-9). Tradycja nazywa tego chłopca „paraministrantem” – przyniósł on pierwsze dary ofiarne.

Służby ołtarza można dopatrywać się także w przygotowaniach do Ostatniej Wieczerzy. Tu ministrantami stali się św. Piotr i św. Jan, którzy
z nakazu Jezusa byli odpowiedzialni za przygotowanie Wieczernika do wieczerzy paschalnej (Łk 22,7-13).


Kiedy chrześcijaństwo rozwijało się w zawrotnym tempie, Apostołowie mieli świadomość, że nie są w stanie podołać wszystkim zadaniom związanym ze zgromadzeniem. Potrzebowali pomocy do posługiwania wiernym, wybrali więc siedmiu pomocników. Nazwali ich diakonami, czyli sługami.
To właśnie oni, poza biskupami i prezbiterami, pełnili funkcje liturgiczne.
Z czasem potrzebowano ich coraz to więcej. Papież Korneliusz, wychodząc naprzeciw potrzebom, ustanowił kleryków niższych święceń: subdiakonów, akolitów, lektorów i ostiariuszy.

W pierwszych wiekach Kościoła funkcje liturgiczne poza biskupem
i prezbiterem spełniali wyłącznie diakoni. W miarę rozszerzania się Kościoła potrzeba było większej ilości ludzi do posług; papież Korneliusz w swym liście wymienia kleryków niższych święceń: subdiakonów, akolitów, lektorów i ostiariuszy. Właśnie spośród akolitów, zanoszących komunię św. nie mogącym uczestniczyć w liturgii wywodził się główny patron służby liturgicznej: św. Tarsycjusz (I połowa III w.), może być uważany za jednego
z pierwszych ministrantów - męczennik Eucharystii. Chłopcy-ministranci przy ołtarzu zaczynają regularnie służyć od przełomu IV/V wieku. Wywodzą się oni od chłopców-lektorów i chłopców-akolitów. Początkowo posługi lektora i akolity były silnie związane z ministrantami,
tak jak tzw. scholae cantorum: chłopcy śpiewacy.

Dokumenty kościelne o służbie ołtarza
Dokumentacja Stolicy Apostolskiej po raz pierwszy o ministrantach wspomina w encyklice Mediator Dei z roku 1947, wydanej przez papieża Piusa XII. Papież wskazuje, że do służby należy wybrać: porządnych i dobrze wychowanych chłopców z wszelkich warstw społecznych, którzy z własnej woli będą służyli do Mszy św. prawidłowo, pięknie i gorliwie (MD 39).
Z grupą ministrantów wiązano także „nadzieje” powołań kapłańskich. Zresztą do niedawna jeszcze myślano, że jak ktoś jest ministrantem, będzie księdzem. Jednak dla ministrantów najważniejszym dokumentem jest Konstytucja o Liturgii, która daje służbie ołtarza oficjalne miejsce
w zgromadzeniu. Służba liturgiczna ołtarza w ciągu stuleci przeobrażała się, jednak zawsze zachwycała i będzie tak długo, jak długo będzie Kościół
i jego nabożeństwa.


Kontakt z nami



Parafia p.w. Wniebowzięcia NMP

ul. Włocławska 2 62-650 Kłodawa

Telefon/Faks: 63 27 24 712
http://www.klodawaparafia.org/

Konta bankowe

Bank Spółdzielczy w Kłodawie:
39 8545 0008 0000 0404 0135 8413